پسرک از غم روزگار به ساحل دریا پناه برد و با حزن و اندوه فراوان شروع به نواختن نی کرد که ناگهان پری دریایی بسیار زیبایی با شنیدن صدای ساز از آب بیرون آمد و مرهم دردهای پسرک شد.

پسرک که به راز پری دریایی پی برده بود، هر شب کنار دریا می آمد و ساز خود را می نواخت تا بتواند پری دریایی زیبا را ملاقات کند، و اینکار برای او دیگر عادت شده بود.

چندین روز به همین صورت گذشت تا اینکه یک روز پسرک اندوهگین کنار دریا شروع به نواختن نی کرد ولی اثری از پری دریایی نشد، اما او دست بردار نبود و تمام ملودی های عاشقانه ای که بلد بود را نواخت ولی باز هم از پری دریایی زیبا خبری نشد.

 تا اینکه لاک پشتی که اتفاقی از آنجا می گذشت و قضیه را می دانست دلسوزانه کنارش رفت و به او گفت:

بیهوده خودت رو خسته نکن آنطرف ساحل DJ آمده است.

اناری پرترک، از شاخه افتاد

سر شب بی صدا، تو حوض خونه

نفهمید و، یهو پخش و پلا شد

همه دار و ندارش، دونه دونه

تموم ماهیا، تو حوض اون شب

صدایی توی تاریکی شنیدن

پریدن روی پاشویه نشستن

اناری پرترک، رو آب دیدن

انار پرترک، تنهای تنها

دلش صد تیکه شد، تو اون سیاهی

یهو اون ماهیای با محبت

شدن بی رحم، عین کوسه ماهی

به جون اون انار افتادن و ...آخ

نخوردن آب ها اصلا تکونی

چی شد؟  از اون انار تیکه پاره

نه جونی موند و نه دونی، نه خونی

اناره یادش اومد اون شبا رو

که اون بالا بالاها آشیون داشت

برای ماهی یا، لالا یی می خوند

لبی خندون، دلی از غصه خون داشت

دلش خون بود، مبادا تو دل شب

بیاد باد  و،  رو  آبا  چین بیفته

نمی دونس، که تیکه تیکه می شه

ازاون بالا، اگه پایین بیفته

انار تیکه تیکه، تازه فهمید

که دست مهربونش، بی نمک بود

رفیقا م کا شکه یک روزی بفهمن

دل من اون انار پر ترک بود ...!

پسر نوح به خواستگاری دختر هابیل رفت.دختر هابیل جوابش کرد .

و گفت:نه،هرگز،همسری ام را سزاوار نیستی،تو با بدان نشستی و خاندان نبوتت گم شد. تو همانی که بر کشتی سوار نشدی. خدا را نادیده گرفتی و فرمانش را. به پدرت پشت کردی، به پیمان و پیامش نیز.غرورت،غرقت کرد. دیدی که نه شنا به کارت امد و نه بلندی کوه ها!

پسر نوح گفت:اما ان که غرق میشود،خدا را خالصانه تر صدا می زند،تا ان که بر کشتی سوار است. من خدایم را لا به لای طو فان یافتم،در دل مرگ و سهمگینی سیل.

دختر هابیل گفت:ایمان،پیش از واقعه به کار می اید. در ان هول و هراسی که تو گرفتار شدی، هر کفری بدل به ایمان می شود. ان چه تو به ان رسیدی ،ایمان به اختیار نبود،پس گردنی خدا بود که گردنت را شکست.

پسر نوح گفت:انها بر کشتی سوارند،امنند و خدایی کجدار و مریز دارند که به بادی ممکن است از دستشان برود. من اما ان غریقم که به چنان خدای مهیبی رسیدم که با چشمان بسته نیز می بینمش و با دستان بسته نیز لمسش می کنم.خدای من چنان خطیر است که هیچ طوفانی ان را از کفم نمی برد.

دختر هابیل گفت:باری ،تو سرکشی کردی و گناهکاری.گناهت هرگز بخشیده نخواهد شد.

پسر نوح خندید و خندید و خندید و گفت:شاید ان که جسارت عصیان دارد، شجاعت توبه نیز داشته باشد . شاید ان خدا که مجال سر کشی داد ،فرست بخشیده شدن هم داده باشد!

دختر هابیل سکوت کرد و سکوت کرد و سکوت کرد انگاه گفت:شاید،شاید پرهیزگاری من به ترس و تهدید آغشته باشد، اما نام عصیان تو دلیری نبود . دنیا کوتاه است و ادمی کوتاه تر. مجال ازمون و خطا این هم نیست.

پسر نوح گفت:به این درخت نگاه کن.به شاخه هایش.پیش از انکه دستها ی درخت به نور برسند.پاهایش تاریکی را تجربه کرده اند . گاهی برای رسیدن به نور باید از تاریکی عبور کرد.گاهی برای رسیدن به خدا باید از پل گناه گذشت.

من اینگونه به خدا رسیدم . راه من اما راه خوبی نیست.راه تو زیباتر است،راه تو مطمئن تر،دختر هابیل!

پسر نوح این را گفت و رفت . دختر هابیل تا دور دستها تماشایش کرد و سالها ست که منتظر است و سالها ست که با خود می گوید:ایا همسریش را سزاوار بودم؟

انسانها غمی به دل نگیرند؛ زیرا خود نیز غمگین اند؛

با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شك دارند؛

پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند...!

 **دکتر علی شریعتی**

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام كه هر وقت در كوچه مان آوازت بلند میشود همه از هم میپرسند " چه كس مرده است؟ " چه غفلت بزرگی كه می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل كرده است .

قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یك نسخه عملی به یك افسانه موزه نشین مبدل كرده ام . یكی ذوق میكند كه ترا بر روی برنج نوشته،‌یكی ذوق میكند كه ترا فرش كرده ،‌یكی ذوق میكند كه ترابا طلا نوشته ،‌یكی به خود میبالد كه ترا در كوچك ترین قطع ممكن منتشر كرده و ... ! آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی كنیم ؟

 قرآن ! من شرمنده توام اگر حتی آنان كه ترا می خوانند و ترا می شنوند ،‌آنچنان به پایت می نشینند كه خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند . اگر چند آیه از ترا به یك نفس بخوانند مستمعین فریاد میزنند " احسنت ...! " گویی مسابقه نفس است ...قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یك فستیوال مبدل شده ای حفظ كردن تو با شماره صفحه ،‌خواندن تو آز آخر به اول ،‌یك معرفت است یا یك ركورد گیری؟ ای كاش آنان كه ترا حفظ كرده اند ،‌حفظ كنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نكنند

. خوشا به حال هر كسی كه دلش رحلی است برای تو . آنانكه وقتی ترا می خوانند چنان حظ می كنند ،‌گویی كه قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما باقرآن كرده ایم تنها بخشی از اسلام است كه به صلیب جهالت كشیدیم

یک پزشک مصری موفق شد با الهام از آیات سوره یوسف (ع) داروی درمان آب مروارید را بسازد.

 این دارو که «داروی قرآن» نام دارد، توسط دکتر عبدالباسط محمد و با استفاده از ترکیبات موجود در عرق بدن انسان ساخته شده است.

دکتر عبدالباسط محمد درباره نحوه الهام از آیات قرآن بری ساخت این دارو می‌گوید: یک روز صبح در حال خواندن سوره یوسف(ع) بودم که آیات 84 تا 93 این سوره نظر مرا جلب کرد. حضرت یوسف (ع) که اکنون عزیز مصر است، در آیه 93 خطاب به برادران خود می‌گوید: «حال این پیراهن مرا ببرید و بر روی صورت پدرم بیندازید تا بینا شود.

حضرت یعقوب(ع) در فراق فرزند خود یوسف (ع) بسیار گریه می‌کند و بر اثر این گریه‌ها چشم‌هایش سفید شده و بینایی خود را از دست می‌دهد. اما با انداختن پیراهن یوسف (ع) بر روی چشمان پدر، بینایی حضرت یعقوب (ع) بازمی‌گردد.

او می‌افزاید: من با خود فکر کردم که چه چیز در پیراهن یوسف (ع) می‌توانست اثر شفابخش بر چشمان یعقوب(ع) گذارد و سرانجام به این نتیجه رسیدم که چیزی جز عرق بدن یوسف (ع) نمی‌تواند عامل بینایی چشمان پدر باشد. با مطالعه بر روی ترکیبات عرق انسان و آزمایش آن بر روی خرگوش‌ها به نتایج مثبتی دست یافتم. پس از آزمایش داروی خود بر روی 250 بیمار مبتلا به آب مروارید و احراز 99 درصدی اثربخشی این دارو، برایم مسجل شد که این معجزه‌ی از سوی قرآن بود.

یادآوری می‌شود، قرار است یک شرکت داروسازی سوئیسی «داروی قرآن» را که بدون عوارض جانبی است و 99 درصد موثر بوده و به تایید موسسات تحقیقاتی اروپا و آمریکا رسیده است، به تولید انبوه برساند.

راه خاکی است و پر از سنگ های کوچک و بزرگ؛ همان سنگ هايی که در کودکی بازيچه شوق لی لی من بود و اين روزها گاهی کسی با آن شيشه ای می شکند يا بر درياچه ای موج می اندازد . راه من ، راهی برای تمام فصول است؛ در پاييز ، چشم اندازی برای غروبی قرمز در پشت درختان رنگ به رنگ و باران برگ و بوی خاک خيس . در زمستان ، زمينی برای ابديت سپيد برف ها که آرام و بی صدا کنار يکديگر می نشينند و به آسمان خيره می شوند تا ابرها بار سفر ببندند و خورشيد نمايان شود . در بهار ، گهواره ای با کودکی خندان ، جوانه های سبز بر شاخه های خيس از برف درختان ، باد ، ابرهای پر طراوت بارانی ، مستی و سرخوشی گل های بنفشه در دامن خاک و در تابستان ، فراوانی ، لذت سيراب شدن از پی تشنگی و گرما ، آسايش سايه ای خنک در دشتی بيکران ، داغی آفتاب و خنکای چشمه ها و رودها ، آرامش دريا...

از ناکجا آمدم و به ناکجا می روم...اميدوار آمدم و با همه تلخی ها و نا ملايمات ، اميدوار می روم ، چون فصلی ديگر در راه هست و حتی اگر آن فصل زمستان باشد ، من از به تماشا نشستن بارش برف ، از سرمای شب های دراز و تاريک در کوچه پس کوچه های شهر هم می توانم لذت ببرم... فقط کافی است هميشه باور داشته باشم فصلی ديگر در راه است...!

اما تويی که آمدنم را ديدی ، کنار آتشم نشستی ، گرم شدی و با آمدن خورشيد ، سرما را فراموش کردی ، خاک بر آتشم ريختی... تويی که شب ها چشم بر آسمان پر ستاره ام دوختی و در کوير بی نشان راه آبادی يافتی و شب ها را زير سقف به صبح رساندی بی آنکه حتی سوسوی ستاره ای را به حريم خانه ات را دهی... تويی که در خزان و سرمای روزگارت دل به گل يخ بستی و او را شيفته کردی و با آمدن بهار و پر گل شدن خاکت ، آن را به فراموشی سپردی...تو که ساده از من گذشتی ! برای آخرين بار بود که برای تو نوشتم .

خداحافظ تا فصلی ديگر...اما بگذار عاشقانه بگويمت...هر ابری قاصد باران نيست

 مردي متوجه شد که گوش همسرش سنگين شده و شنوايي اش کم شده است...

به نظرش رسيد که همسرش بايد سمعک بگذارد ولي نمي دانست اين

موضوع را چگونه با او درميان بگذارد. به اين خاطر، نزد دکتر

خانوادگي شان رفت و مشکل را با او درميان گذاشت. دکتر گفت: براي

 اينکه بتواني دقيقتر به من بگويي که ميزان ناشنوايي همسرت چقدر

است، آزمايش ساده اي وجود دارد. اين کار را انجام بده و جوابش را

به من بگو: ابتدا در فاصله 4 متري او بايست و با صداي معمولي ،

مطلبي را به او بگو. اگر نشنيد، همين کار را در فاصله 3 متري تکرار

 کن. بعد در 2 متري و به همين ترتيب تا بالاخره جواب بدهد.آن شب

همسر مرد در آشپزخانه سرگرم تهيه شام بود و خود او در اتاق پذيرايي

 نشسته بود. مرد به خودش گفت: الان فاصله ما حدود 4 متر است.

بگذار امتحان کنم. سپس با صداي معمولي از همسرش پرسيد "عزيزم،

شام چي داريم؟" جوابي نشنيد بعد بلند شد و يک متر به جلوتر به سمت

آشپزخانه رفت و همان سوال را دوباره پرسيد و باز هم جوابي نشنيد.

بازهم جلوتر رفت و به درب آشپزخانه رسيد. سوالش را تکرار کرد و

بازهم جوابي نشنيد. اين بار جلوتر رفت و درست از پشت همسرش

گفت: " عزيزم شام چي داريم؟" و همسرش گفت:"مگه کري؟! براي

چهارمين بار ميگم؛ خوراک مرغ!!"  حقيقت به همين سادگي و

صراحت است. مشکل ، ممکن است آن طور که ما هميشه فکر ميکنيم،

 در ديگران نباشد؛ شايد در خودمان باشد ...............

فال شب یلدایی

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست/بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر/کان چهره مشعشع تابانم آرزوست

گفتی به ناز بیش مرنجان مرا برو/آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

آن دفع گفتنت که برو شه به خانه نیست/آن ناز و باز و تندی دربانم آرزوست

والله که شهر بی​تو مرا حبس می شود/آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت/شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول/ آن های و هوی و نعره ی مستانم آرزوست

یک دست جام باده و یک دست زلف یار/رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوست

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر/ کز دیو و دل ملولم و انسانم آرزوست

گفتند یافت می نشود گشته ایم ما/ گفت آن چه یافت می نشود آنم آرزوست

روز قسمت بود..خدا هستی را قسمت میکرد.خدا گفت: چیزی از من بخواهید هر چه باشد00شما را خواهم داد ..سهمتان را از هستی طلب کنید زیرا خدا بخشنده است.
و هر که آمد چیزی خواست..یکی بالی برای پریدن و دیگری پایی برای دویدن..یکی جثه ای بزرگ خواست و آن یکی چشمانی تیز..یکی دریا را انتخاب کرد و یکی
آسمان را.
در این میان کرمی کوچک جلو آمد وبه خدا گفت:خدایا من چیز زیادی از این هستی نمی خواهم..نه چشمانی تیز ونه جثه ای بزرگ نه بال و نه پایی..نه آسمان ونه دریا
.....تنها کمی از خودت..تنها کمی از خودت به من بده و خدا کمی نور به او داد. نام او کرم شب تاب شد.خدا گفت: آن که نوری با خود دارد بزرگ است..حتی اگر
به قدر ذره ای باشد.تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگ کوچکی پنهان می شوی و رو به دیگران گفت: کاش می دانستید که این کرم کوچک بهترین را خواست..زیرا که از خدا جز خدا نباید خواست.

در هر نفس كشيدن امتحانی است،

 ببين با انگيزه رحمانی آغاز میشود يا با انگيزه شيطانی آميخته می‌گردد

آدمي اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودي موفق ميگردد ولي او مي خواهد خوشبخت تر از ديگران باشد و اين مشکل است زيرا او ديگران را خوشبخت تر از انچه هستند تصور ميکند.

افلاطون میگه : اگه با دلت کسی یا چیزی رو دوست داشتی زیاد جدی نگیرش چون کار دل دوست داشتنه ... درست مثل کار چشم که دیدنه ... ولی اگر کسی رو با عقلت دوست داشتی بدون داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه !!!

زندگی دفتری از خاطره هاست ...

 یك نفر در دل شب، یك نفر در دل خاك ...

یك نفر همدم خوشبختی هاست،یك نفر همسفر سختی هاست ...

 چشم تا باز كنیم عمرمان می گذرد....

سحرگاهان که عرش کبریایی نغمه توحید می سراید و تو قنوت می خوانی

 میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

ای صمیمی! . . . ای دوست

گاه و بیگاه لب پنجره ی خاطره ام میایی

دیدن روی تو حتی از دور

آب بر آتش دل می پاشد

آنقدر تشنه ی دیدار تو ام

که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم

دل من لک زده است

گرمی دست تو را محتاجم

و دل من . . . به نگاهی از دور

طفلکی می سازد

ای قدیمی! . . . ای خوب

تو مرا یادکنی . . . یا نکنی

من به یادت هستم

من صمیمانه به یادت هستم

آرزویم همه سرسبزی توست

دایم از خنده لبانت لبریز

دامنت پرگل باد

تا نيايى بغضِ فضا برطرف نمى‏شود. تو بى‏آنكه فكر غربت چشمان ما باشى، نمى‏دانيم چرا، تا كى، براى چه؟ ولى رفتى و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مى‏باريد!

و بعد از رفتنت تا حال آسمان چشمانمان خيس باران شد.

و بعد از رفتنت درياچه بغضى كرد.

ما همه آمدنت را به انتظار نشسته‌ايم

سلام خیلی وقت بود فرصت نمی کردم که یه سر بزنم منو ببخشید .فرزند همین آب و خاک (آقا سراج)میدونه این چند ماه داره چی به من میگذره.

 هفته پیش داشتم چند تا قطعه شعراز شل سیلوراستاین میخوندم.از یکی از شعراش خیلی خوشم اومد.امیدوارم شما هم بپسندید.

جادوگری که روی درخت انجیر زندگی میکند

به لستر گفت: یه آرزو کن تا برآورده کنم

لستر هم با زرنگی آرزو کرد

دو تا آرزوی دیگر هم داشته باشد

بعد با هر کدام از این سه آرزو

سه آرزوی دیگر آرزو کرد

آرزوهایش شد نه آرزو با سه آرزوی قبلی

بعد با هر کدام از این دوازده آرزو

سه آرزوی دیگر خواست

که تعداد آرزوهایش رسید به ۴۶ یا ۵۲ یا...

به هر حال از هر آرزویش استفاده کرد

برای خواستن یه آرزوی دیگر

تا وقتی که تعداد آرزوهایش رسید به...

۵ میلیارد و هفت میلیون و ۱۸ هزار و ۳۴ آرزو

بعد آرزو هایش را پهن کرد روی زمین و شروع کرد به کف زدن و رقصیدن

جست و خیز کردن و آواز خواندن

و آرزو کردن برای داشتن آرزوهای بیشتر

بیشتر و بیشتر

در حالی که دیگران میخندیدند و گریه میکردند

عشق می ورزیدند و محبت میکردند

لستر وسط آرزوهایش نشست

آنها را روی هم ریخت تا شد مثل یک تپه طلا

و نشست به شمردنشان تا ......

پیر شد

و بعد یک شب او را پیدا کردند در حالی که مرده بود

و آرزوهایش دور و برش تلنبار شده بودند

آرزوهایش را شمردند

حتی یکی از آنها هم گم نشده بود

همشان نو بودند و برق میزدند

بفرمائید چند تا بردارید

به یاد لستر هم باشید

که در دنیای سیب ها و بوسه ها و کفش ها

همه آرزوهایش را با خواستن آرزوهای بیشتر حرام کرد !!!

دو فنجان قهوه

پروفسور مقابل کلاس فلسفه خود ایستاد و چند شیء رو روی میز گذاشت. وقتی کلاس شروع شد، بدون هیچ کلمه ای، یک شیشه بسیار بزرگ سس مایونز رو برداشت و شروع به پر کردن آن با چند توپ گلف کرد.
بعد از شاگردان خود پرسید که آیا این ظرف پر است؟ و همه موافقت کردند.
سپس پروفسور ظرفی از سنگریزه برداشت و آنها رو به داخل شیشه ریخت و شیشه رو به آرامی تکان داد. سنگریزه ها در بین مناطق باز بین توپهای گلف قرار گرفتند؛ و سپس دوباره از دانشجویان پرسید که آیا ظرف پر است؟ و باز همگی موافقت کردند. بعد دوباره پروفسور ظرفی از ماسه را برداشت و داخل شیشه ریخت؛ و خوب البته، ماسه ها همه جاهای خالی رو پر کردند. او یکبار دیگر از پرسید که آیا ظرف پر است و دانشجویان یکصدا گفتند: بله".
بعد پروفسور دو فنجان پر از قهوه از زیر میز برداشت و روی همه محتویات داخل شیشه خالی کرد. "در حقیقت دارم جاهای خالی بین ماسه ها رو پر می کنم! همه دانشجویان خندیدند. در حالی که صدای خنده فرو می نشست، پروفسور گفت:  حالا من می خوام که متوجه این مطلب بشین که :
این شیشه نمایی از زندگی شماست، توپهای گلف مهمترین چیزها در زندگی شما هستند خدا، خانواده تان، فرزندانتان، سلامتیتان، دوستانتان و مهمترین علایقتان- چیزهایی که اگر همه چیزهای دیگر از بین بروند ولی اینها بمانند، باز زندگیتان پای برجا خواهد بود.
سنگریزه ها سایر چیزهای قابل اهمیت هستند مثل کارتان، خانه تان و ماشنتان. ماسه ها هم سایر چیزها هستند- مسایل خیلی ساده."
پروفسور ادامه داد: اگر اول ماسه ها رو در ظرف قرار بدید، دیگر جایی برای سنگریزه ها و توپهای گلف باقی نمی مونه، درست عین زندگیتان. اگر شما همه زمان و انرژیتان رو روی چیزهای ساده و پیش پاافتاده صرف کنین، دیگر جایی و زمانی برای مسایلی که برایتان اهمیت داره باقی نمی مونه. به چیزهایی که برای شاد بودنتان اهمیت داره توجه زیادی کنین، با فرزندانتان بازی کنین، زمانی رو برای چک آپ پزشکی بذارین. با دوستان و اطرافیانتان به بیرون بروید و با اونها خوش بگذرونین. همیشه زمان برای تمیز کردن خانه و تعمیر خرابیها هست. همیشه در دسترس باشین. اول مواظب توپهای گلف باشین، چیزهایی که واقعاً برایتان اهمیت دارند، موارد دارای اهمیت رو مشخص کنین. بقیه چیزها همون ماسه ها هستند."
یکی از دانشجویان دستش را بلند کرد و پرسید: پس دو فنجان قهوه چه معنی داشتند؟
پروفسور لبخند زد و گفت: خوشحالم که پرسیدی. این فقط برای این بود که به شما نشون بدم که مهم نیست که زندگیتان چقدر شلوغ و پر مشغله ست،
همیشه در اون جایی برای دو فنجان قهوه ، برای صرف با یک دوست هست!

ترجيح مي دم روي موتورسيكلتم باشم و به خدا فكر كنم

تا اينكه تو كليسا باشم و به موتورسيكلتم فكر كنم

                                                                                                             مارلون براندو

Please sign this petition

http://www.petitiononline.com/sos02082/petition-sign.html

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبوراز كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تامرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند?!

پياده ‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني باسنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذررو به مرد دروازه ‌بان كرد و گفت: "روز بخير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟"

خدا خر را آفرید و به او گفت: تو بار خواهی برد، از زمانی که تابش آفتاب آغاز می شود تا زمانی که تاریکی شب سر می رسد. و همواره بر پشت تو باری سنگین خواهد بود. و تو علف خواهی خورد و از عقل بی بهره خواهی بود و پنجاه سال عمر خواهی کرد

براي انسانهاي بزرگ هيچ بن بستي وجود ندارد ، زيرا آنان بر اين باورند كه :

يا راهي خواهم يافت و يا راهي خواهم ساخت

مردی در عالم رویا فرشته ای را دید که در یک دستش مشعل و در دست دیگرش سطل آبی گرفته بود و در جاده ای روشن و تاریک راه می رفت.

مرد جلو رفت و از فرشته پرسید: این مشعل و سطل آب را کجا می بری؟

فرشتـه جواب داد: می خواهم با این مشعـل بهشت را آتش بـزنم و با این سطل آب، آتش های جهنم را خاموش کنم. آن وقت ببینم چه کسی واقعاً خدا را دوست دارد!

روزی حضرت سلیمان (ع ) در کنار دریا نشسته بود ، نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را باخود به طرف دریا حمل می کرد .سلیمان (ع) همچنان به او نگاه می کرد که دید او نزدیک آب رسید.در  همان لحظه قورباغه ای سرش را از آب دریا بیرون آورد و دهانش را گشود ، مورچه به داخل دهان او وارد شد ، و قورباغه  به درون آب رفت.

سلیمان مدتی در این مورد به فکر فرو رفت و شگفت زده فکر می کرد  ، ناگاه دید آن قورباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود ، آن مورچه آز دهان او بیرون آمد، ولی دانه ی گندم را همراه  خود نداشت .